Ja, het is al een tijdje dood hier. Voornamelijk omdat ik geen zin had in een "Ja, het is al een tijdje dood hier"-stukje.

Bloggen is een wonderlijk fenomeen. Nooit eerder was er een mogelijkheid (met een dergelijk bereik) waarbij je ongecencureerd je dingen kan publiceren. Niemand houdt je tegen en er hoeft niemand overgehaald te worden om tot publicatie over te gaan. Maar er is ook niemand die achter je kont aan zit. Ja, af en toe een betrokken vaste lezer, maar niemand met een stok achter de deur, die eens roept: "En nu ga je aan de slag, of...!"

Dit is overigens niet de enige plek waar weinig nieuws aan toegevoegd wordt de laatste tijd. Ik geloof dat zo'n 80% van al mijn links voor pampus liggen. Ik denk dat bijna iedereen na (gemiddeld) drie jaar bloggen wel zo'n beetje uitgeluld is. Hoeveel heeft een mens nu helemaal te zeggen?

Ik kan me nog herinneren dat we in de zesde klas altijd een vraagrondje "Wat heb jij zoal gedaan deze week?" hadden. En daar was één meisje die steevast begon met: "Nou, maandag ben ik naar zwemles geweest." Ze was zo consequent met dit nieuws dat de rest van de klas het al mee begon te roepen zodra zij aan de beurt was gekomen. Ik weet niet of ze nu een blog heeft, maar ik vermoed dat als ze er één heeft, ze zelden aan het einde van haar inspiratie raakt.

Ik eigenlijk ook niet, bij mij is het meer luiheid. Zoals mijn medebloggers wel weten: het uittikken van zo'n stukje tekst kost nog aardig wat tijd. Dus ik bedenk vaak stukjes, bijvoorbeeld onder het afwassen, daarna ga ik achter de computer zitten om het in te tikken en dan dubbelklik ik op het icoontje van Spider Solitaire. Resultaat: een leeg blog, maar wel eens winstpercentage van 77% op de standaard moeilijksheidsgraad. (Op moeilijk heb ik zelfs een winstpercentage van 100%, maar dat was precies 1 gewonnen potje.) Ook mooi.

Anyway, het is net als bij brainstormen: je moet ook je slechte ideeën opschrijven, anders blijf je er maar op terugkomen. Hierbij is mijn tegenzin van het "Ja, het is al een tijdje dood hier"-stukje overwonnen, hopelijk gaat het vanaf nu weer een stuk beter hier.

Ik beloof niks.