« Een zingend koor met bevers die dan gaan kamperen | Home | Sterrenparade »


Achterhaald

Ik heb het niet zo op dingen beloven, dat doe ik alleen als ik heel erg zeker ben dat ik de belofte ga inlossen. Ik hou het liever op intenties.

Die hekel komt denk ik gedeeltelijk uit mijn vroege jeugd. Ik mocht vroeger graag liegen, namelijk. Ik was er goed in en het hield een hoop direct nare consequenties op afstand. Behalve dan als de leugen achterhaald werd. Dan had ik in één keer heel erg spijt ...dat de leugen ontdekt was.

Mijn ouders waren begrijpelijk niet zo gecharmeerd van mijn goed ontwikkelde talenten op dit gebied. Die hielden beduidend meer van de wijze waarop mijn zus met dit soort dingen omging. Die had namelijk zo'n overontwikkeld geweten dat ze 's avonds niet kon slapen als ze iets gedaan had. Dan wipte ze uit haar bedje, ging de trap af naar beneden en biechte alles bij mijn ouders op. Die dan wel teleurgesteld waren, maar zelden kwaad. Tja, mijn techniek was... anders.

Mijn pokerface gekoppeld aan snel en creatief reactievermogen leverde meestal wel een overtuigende ontkenning op. Spontane wroeging was mij onbekend. Als daarna de feiten mijn relaas overtuigend tegenspraken kon ik rekenen op een portie straf in combinatie met een flinke dosis ouderlijke guilt tripping.

Als onderdeel daarvan moest ik van mijn ouders beloven nooit meer te liegen. Dat vond ik niet eerlijk. We wisten allebei dat ik vroeg of laat vast weer eens zou liegen. Ik wou best de intentie uitspreken om niet te liegen, maar beloven, dat zou mijn andere beloftes waardeloos maken. (Mijn geweten was dan nog niet zo goed ontwikkeld, mijn eergevoel deed het al prima.) Maar mijn ouders hielden voet bij stuk en uiteindelijk beloofde ik het dus maar. Waarna ik vroeg of laat de belofte brak en waarbij dat natuurlijk tegen me gebruikt werd: "Je had het toch zó beloofd!?" Ik spreek dus liever intenties uit.

Met mijn leugenachtigheid is het uiteindelijk prima terecht gekomen. Nadat mijn ouders mij een paar keer onterecht niet op mijn woord wilde geloven, begon ik de lange termijn schade van korte termijn gewin in te zien. Niet dat ik nooit meer lieg, maar ik heb zeker de intentie om de waarheid boven de leugen te verkiezen. Dat is een belofte die ik wel durf te maken.

Zeg jij er nou eens wat van