Collega1 had binnenkort een verkleedfeestje. Het thema van het feestje was: kom als de titel van een (pop)liedje. En Collega1 wist even niets, dus dan komen ze bij mij. Als je een loodgieter of timmerman bent, dan moet je bij je vrienden helpen klussen, ik ben de sigaar als het op ideeën aankomt.

Er waren wat randvoorwaarden, vooral: het mocht niet te veel moeite en/of geld kosten. Na een tijdje waren mijn beste suggesties: "Money for Nothing" (breng een collectebus) en "Smells like Teen Spirit" (doe gewoon veel te veel Axe op).

Collega2 is vandaag jarig (van harte gefeliciteerd collega2, jammer dat je geen nederlands kunt). Hier op het werk -en ik begreep dat dat overal in Engeland zo is- doen ze niet zo veel aan verjaardagen op het werk. Er wordt een kaart gehaald en soms cake. De hele dag wordt er net gedaan of er niets aan de hand is en dan met de pauze of aan het einde van de dag, zingen we happy birthday, geven de kaart, eten een stuk cake en dat is het dan wel weer.

Nou zaten we allemaal wat te zweten op wat we op de kaart zouden zetten. Want ja, we zijn creatief en dan kom je dus niet weg met alleen maar een "gefeliciteerd". Hoewel "dat je maar een ouwe kromme spijker mag worden" deed het vorig jaar best goed. Mijn commentaar dit jaar sloeg vooral op de thema van de kaart.

Terwijl Collega3 aan het zweten was, voerde ik Collega1 met nog wat voorstellen voor zijn feestje. "Easy Lover", "Ebony & Ivory", ehhh... "Walk like an Egyptian."

"That's it", riep Collega3. En nu staat er dus op de verjaardagskaart: "Happy B-day and I dare you to walk like an Egyptian".