Op een bepaald moment ben je over de top van de heuvel heen. Je hebt het mooiste uitzicht gehad en de tocht gaat langzaam maar zeker het dal in. Terug tussen de bomen, terug naar de rivier. Heeft die terugtocht wel zin eigenlijk?

Het is stil hier, de laatste tijd. En ook op die flash site van je komt er maar weinig bij. En dan nog redelijk zwak spul ook. Wat is er aan de hand? Geen tijd, geen inspiratie, geen motivatie?

Eh, ja, ja & ja. Een combinatie van de die dingen. Ik heb nog wel regelmatig ideeën in mijn hoofd, maar die zijn dan vaak te ingewikkeld om goed uit te werken. En ik heb het idee dat ik eigenlijk wel gezegd heb, wat ik wou zeggen. Ik hou er niet zo van om mezelf te herhalen.

Ha ha, dat heb je me al zo vaak gezegd... Maar serieus, wat is er mis met herhaling? Hele generaties zijn groot gebracht met steeds dezelfde verhaaltjes. Mensen snakken naar meer van hetzelfde. Het is al moeilijk genoeg om in deze zee van overvloed iets goeds te vinden, dus als dat eenmaal gevonden is, willen ze niet weer op zoek moeten gaan naar iets nieuws. Dat is aan jou, om aan het oude een nieuwe draai te geven.

Op zich niks mis mee. Maar hoe langer je doorgaat, hoe meer de slijt er in komt. Dat zie je bijvoorbeeld bij televisie series, hoe goed ook, vroeg of laat is de koek op. Maar voor je gaat roepen:"Je gaat dus stoppen?", kan ik je zeggen dat dat niet het geval is. Ik blijf het gewoon rustiger aandoen.

Niks om je druk over te maken, lijkt me. Er zijn zoveel bloggers die het een tijdje rustig aan doen of zelfs helemaal stoppen om een jaar later te beginnen. Maar neem je het allemaal niet te serieus? Waarom zou het allemaal van hoge kwaliteit en kwantiteit te zijn. Het is een hobby project, waar je geen cent voor ziet, voor een zeer klein publiek. Het is niet belangrijk.

Het is wèl belangrijk. Het is mijn kleine bijdrage aan een betere wereld. Als ik per dag een paar mensen kan laten glimlachen, dan is het de moeite waard geweest. Het is een cliché, ik weet het. Daarnaast zal er nooit een andere uitlaat zijn, waar ik de totale vrijheid krijg om te doen wat ik wil. En het publiek mag dan niet groot zijn, ze zijn wel trouw.

Toch vind ik dat er meer waardigheid zit in stoppen op je hoogtepunt. Als je zo blijft doormodderen zal vroeg of laat iedereen verveeld raken. En roepen dat je vroeger beter was. Je wilt toch liever 'The Beatles' zijn dan 'the Rolling Stones'? Niet iedereen is een Michael Jordan die drie keer ijzersterk kan terugkomen.

Nu neem jij de dingen te serieus. Ik ben veel te klein en onbelangrijk om me druk te gaan maken over een nalatenschap. Zeker aangezien ik nog lang niet dood ben. Misschien komt er wel weer een nieuwe bergtop aan, misschien ook niet. We zien het wel. Voorlopig gewoon maar doorlopen, lijkt me.