25 februari 2008

de komunikatieklup is fanaf heden geopent

Dit doet misgien pijn aan je ogen, maar de jeugt van 2100 sal de waarschijnlijk moeiteloos kunnen lesen. Wie te lang in oude konfenties blijft lefen, is gedoemt om irrelefant te worden.

Als je na maanden afwesighijt weer eens wat sgrijft, dan wil je niet dat je enige reaktie eentje over een spelfout is. Maar dat was niet so seer wat me irriteerde, wat vooral bij mij de verkeerde keelgat inspringde, was de gebruik van de woord "enorme". Ik hat een d en een t verwisselt. Nou nou, enorme taalfout, hoor.

Wat taalpuristen (en ik sgaar daar Cockie (Kokki) even voor de gemak onder) niet schijnen of willen te begrijpen dat er ijgenlijk niet soiets is als een taalfout. Taal is een afpraak en als maar lang genoeg mensen deselfde dingen anders doen dan anderen, dan wort dat op een gegeven moment de norm. Lees er maar eens out hollants op na, sou nu ook bijna allemaal fout sijn.

Ander voorbeelt is dat we in de nederlants er niet over uit sijn of de ij nou wel of niet een letter in de alfabet is? Er is geen komissie waar je langs kunt gaan om je gelijk te halen of een kwestie voor te leggen. De groene boekje en de dikke van dale sijn bijde selfbenoemde instansies die op geen enkele ratsjonele magt gebaseert sijn.

Ik ben er niet voor dat nou meteen iedereen so gaat schrijfen, en ik ril ook van woorden als "klup", maar waar de mij om gaat is dat we wel begrijpen dat ons taalgefoel, vanwege redelijk willekeurige regels die ooit eens opgestelt sijn en waar we met de tijt aan sijn gewent, niets meer is dan een aangeleerd vooroordeel.

Wat bij mij fnuikt is dat mensen die spelling en gramatika hoog in de faandel hebben, geen oog lijken te hebben voor waar de in taal werkelijk om gaat, namelijk komunikatie. Daarom vint ik de hebben van een grote woordenschat wel relefant. De mate waarin je je kunt uitdrukken vergroot enorm als je meer versgillende nuanses kunt aanbrengen door middel van een rijke fokabulair. En dat is velen malen meer waart dan een foutloos kunnen opsgrijfen van de nasjonaal diktee. Pas waneer de (mis)spelling egte betekenis versgillen oplefert, sodat meerdere interpretasies mogelijk sijn, moet je wat mij betreft ingrijpen.

Als de nederlantse taal wil overleven in de toekomst sal se sig moeten aanpassen. Als dat niet gebeurt, dan heb je deselfde als die immigranten die in nederlantse enklafes in de verenigde staten wonen. Die houden al dessenia krampagtig vast aan verouderde normen en waarden en sijn volstrekt niet meer onderdeel van de wereld waarin se lefen. De is een keuse, maar ik sou de sonde vinden. Dan liefer een iets versimpelde spelling en gramatika.


22 februari 2008

Nostalgische bitjes en datjes

Wie wat bewaard, die heeft wat.

Sinds het einde van het afgelopen jaar bevind ik mij weer in het platte nederlandse land. Ik logeer nu (nog) bij mijn ouders, maar per 1 maart verhuis ik naar een piepklein fries dorpje. Daarom was ik op de zolder door mijn gestalde goederen aan het struinen.

Daarbij viel mijn oog op het bureau dat, met de lades nog vol, ergens in een hoek stond. In één van die lades zaten tussen de cd's en diskettes vol oude software, waarvan uiteindelijk een hoop weg bleek te kunnen, ook nog twee opticals. Opticals waren de opvolgers van de zogenaamde SyQuest schijven (wel 44Mb opslagcapaciteit!), die bij menig Mac-oudgediende spontaan tranen van nostalgie op kunnen roepen. Opticals zijn wat dat betreft wat minder interessant. De inhoud was echter wel leuk, want ze stonden vol met oude mailtjes en schetsjes.

Maar de pièce de résistance was toch wel mijn allereerste website, uit 1998. Leuk om dat weer eens te zien en ach, wel hopeloos verouderd, maar toch had het nog wel wat. Ook benieuwd òf en hoeveel ik met de jaren vooruit ben gegaan?

Veel plezier: Coert.com v1.0


15 oktober 2007

Democrazy

Velen handen maken licht werk, maar vele kapiteins zinken het schip.

Met een collega was ik aan het brainstormen. (Nou ja, het woord brainstormen mag je dus niet meer gebruiken in Engeland. Niet vanwege het feit dat het overgebruikt management-speak is, maar omdat het schijnbaar tegen het hoofd stoot van mensen die geen hersenen hebben, ofzo. Het heet nu "Thought shower". Ja, ik geloofde het de eerste keer dat ik het hoorde ook niet.)

Anyway, ik was aan het brainstormen over een goede term voor het fenomeen dat als teveel mensen aan een project mogen bijdragen, dat je meestal de meest slappe en saaie uitkomst krijgt. We hadden al "Design by Commitee" (maar dat klinkt niet negatief genoeg) en "vanillacide" (Vanille is eigenlijk best lekker, dus die was het ook niet helemaal.)

Na een tijdje hadden we de volgende op papier staan:

    "Beige Smoothie"
    "Popturd"
    "Blandtastic"
    "Blamand" (Bland by popular demand)

Maar we hadden nog niet het gevoel dat we de juiste oplossing voor deze puzzel gevonden hadden.

Dus toen dacht ik: "Als ik nou aan mijn lezers vraag, die kunnen vast wel wat moois bedenken?" En dan plaats ik alle inzendingen op de site, in de vorm van een poll, zodat de beste inzending gekozen kan worden.

Als dat geen Beige Smoothie wordt...


07 oktober 2007

For the good of the company

Met mijn directeur is het gezellig kletsen. Vooral als je over films of vrouwen begint, dan weet je zeker dat je het komende half uur niet meer bij je werkplek komt.

Dat is gezellig, zoals ik al zei. Maar af en toe ook frustrerend, er zullen niet veel mensen zijn die tegen hun baas moeten zeggen: "En nou weer aan het werk." Meestal gaat dat toch echt andersom. Als ik het druk heb, dan hou ik het meestal maar kort.

De laatste tijd is het weer wat rustig op het werk. Aangezien het de taak van mijn baas is om werk binnen te halen, is het verstandig om hem ook in rustige tijden niet teveel van het werk te houden. Wat dat betreft is hij hoe ik als baas zou zijn: een beetje te laks. Daarom ben ik ook geen baas, maar hij heeft die conclusie nog niet getrokken.

In mijn pauze was ik Bejeweled aan het spelen. Hij vroeg wat het was en ik legde kort even de regels uit en vertelde hem dat ik het spelletje via de briljante games-criticaster Yathzee had ondekt. "Dat moet ik ook even proberen," zei hij enthousiast en toog zich naar zijn directeurs kamer.

Later die middag liep ik zijn kantoor binnen om even iets op te halen en hij leek hard aan het werk. "Moet je kijken," terwijl hij het scherm naar me toedraaide, "10222 punten." "Ben je de hele tijd met dat spelletje bezig geweest?" vroeg ik verbaasd, "Ik dacht dat je zei dat je nog drie voorstellen af moest maken?" Nou, dat klopte nog steeds, maar hij wou eerst even mijn high score verbeteren, dat was bij deze gelukt, dus nu ging hij weer aan het werk.

Die avond zette ik de nieuwe high score op 22665 en stuurde de screengrab via een mailtje met de text: "Don't mess with the master." De volgende dag verzuchtte hij dat het hem nooit zou lukken om dit te verslaan. Hij had het die ochtend al een paar keer geprobeerd, maar kwam niet verder dan iets over de 1000 punten. Die dag waren er verder vergaderingen, dus aan spelen kwam hij niet toe.

De ochtend daarop was hij speciaal vroeg naar kantoor gekomen voor een paar rondjes Bejeweled. Hij had het namelijk thuis geprobeerd te spelen, maar binnen drie minuten had zijn zoon het overgenomen en riep zijn vrouw dat er nog wel een aantal klusjes te doen waren, als hij dan blijkbaar toch zoveel tijd beschikbaar had? Met twinkeloogjes keek hij me aan: "Wil je zien wat ik tot nu toe gescoord heb?" De teller stond op 32050 en het spel was nog niet voorbij. Dat was om elf uur 's ochtends. Tegen twaalven was de score uitgelopen tot 44650. Een absolute highscore.

Ik gaf me gewonnen, dat was bijna twee keer zoveel als ik had gescoord. Ik feliciteerde hem met zijn score en gaf aan dat ik het vanaf nu niet meer zou spelen. Hij was lichtelijk teleurgesteld: "Ga je het niet proberen te verbeteren?" "Nee," zei ik, "want stel nou dat het me lukt, dan doe jij helemaal niks meer op kantoor." De hoeveelheid voorstellen die nog geschreven moest worden stond ondertussen op vijf.

Vanmiddag was ik op internet aan het rondkijken. Ik had alle weblogs weer gehad en ik was weer helemaal bij met alle webcomix die ik volg. Mijn muis gleed over de Bejeweled bookmark. "Ach, ik geef het nog één kans." Dat werden er uiteindelijk vier. De vierde keer had ik beet. Het is namelijk voornamelijk een kansspel, je moet een beetje mazzel hebben met hoe de vormpjes verdeeld worden (vooral de bonus kan je spel behoorlijk door de war gooien.) Na een uur stond de eindteller op 68990.

Ik had de screengrab al gemaakt en stond op het punt hem te mailen. Maar in plaats van zenden, klikte ik op annuleren. Ik wil de komende weken nog wel wat te doen hebben op het werk namelijk.


13 augustus 2007

Onderhandelen

[tring...tring....]
Hallo!
Hallo met Coert Wigbels, appartement 41.
Hallo Meneer Wigbels, wat kan ik voor u doen?
Mijn contract moet worden verlengd, en daarom bel ik.
Heeft u een brief gehad?
Ja, ik heb een brief gehad.
Ach, u heeft een brief gehad. Om bij te tekenen?
Ja, een brief om bij te tekenen.
En u wilt bijtekenen?
Zolang de huur maar niet omhoog gaat.
[zonder een korte nadenkpauze]
Geen probleem, wanneer wilt u langskomen om bij te tekenen? U weet van de onderhandelingsbijdrage?
Ja, tachtig pond. Ik kom vandaag wel langs.
Prima, dan zie ik u straks.
Prima, de groeten!
[klik]
[Shit, ik had om huurverlaging moeten vragen...]


Met dank aan Henk-Jan dankzij wie ik vandaag weer even eens wat aandacht aan mijn blog besteed.


03 juli 2007

You win some, you lose some

Vriendin1: "Check that out!"
Vriendin2: "You get aroused by that?!"


01 juli 2007

One Nation Under God

Would you be willing to vote for a presidential candidate in 2008 who was:

Roman Catholic    Yes 95% / No 4%
Jewish    Yes 92% / No 7%
Female    Yes 88% / No 11%
Hispanic    Yes 87% / No 12%
Mormon    Yes 72% / No 24%
Thrice-Married    Yes 67% / No 30%
72 Years Old    Yes 57% / No 42%
Homosexual    Yes 55% / No 43%
Atheist    Yes 45% / No 53%


| Archief | Links | Reageer | Atom | Home